Nie ma ustaw o wypłatach emerytur z drugiego filara, o zmianach przepisów podatkowych tylko się dyskutuje, Komisja Palikota odbyła co prawda 100 posiedzeń, ale efektów jej prac nie ma jeszcze żadnych, ale za to mamy spór o, jak to się ładnie nazywa, „zapłodnienie pozaustrojowe”.

Z inicjatywą powołania przy premierze grupy ekspertów, którzy mieliby przygotować projekt odpowiedniej ustawy, wystąpił już w styczniu poseł PO Jarosław Gowin. W skład zespołu wchodzą prawnicy, biolodzy, lekarze, etycy i teologowie.

Nad tym jak robić dzieci metodą odbiegającą od tradycyjnej będą radzić prawnicy: prof. Andrzej Zoll, prof. Eleonora Zielińska, prof. Włodzimierz Wróbel, prof. Maja Grzymkowska, dr Leszek Bosak; biolodzy lekarze: prof. Andrzej Paszewski, prof. Ewa Bartnik, prof. Krzysztof Marczewski, prof. Jacek Zaremba, dr Jerzy Umiastowski, oraz etycy teolodzy: prof. Barbara Hyrowicz, prof. Jacek Hołówka, prof. Zbigniew Szawarski, pastor prof. Marcin Hinz i ks. prof. Franciszek Longchamps de Berier.

Przewodniczący Zespołu – Jarosław Gowin – rzucił pomysł, żeby prawo do skorzystania z metody in vitro miały tylko małżeństwa. Reakcja była natychmiastowa: czy małżeństwa homoseksualne zawarte na przykład w Holandii, też powinny mieć takie prawo? A kobiety samotne??? A jak kobiety, to i mężczyźni – równouprawnienie musi być. W mediach wypowiedziały się już w tej sprawie chyba wszystkie największe autorytety, oczywiście poza tymi autorytetami, którzy weszli w skład Zespołu Gowina. Będzie się on musiał zbierać na swoje egzorcyzmy jeszcze częściej niż Komisja Palikota. Przecież diabeł, którego nawet pastor prof. Hinz i ks. prof. Longchamps de Berier nie wyświęcą, jak zawsze tkwi w szczegółach.  A ten drobny szczegół to… kasa. Szkoda więc, że do Zespołu Gowina nie wzięli jeszcze kogoś od finansów publicznych. Awantura zaczęła się bowiem od tego, że pani minister zdrowia Ewa Kopacz opowiedziała się za „współfinansowaniem zapłodnienia in vitro ze środków publicznych”. To nie tylko oznacza de facto, że ci panowie, którzy mogą, będą musieli zrobić zrzutkę, żeby ci, którzy normalnie nie mogą, też jednak mogli mieć dzieci, ale także albo konieczność podwyższenia podatków, żeby NFZ miał z czego płacić za zapładnianie (in vitro, in vitro oczywiście), albo trzeba będzie dokonać jakiegoś przesunięcia środków budżetowych.

Moje proroctwa sprzed lat zaczynają się powoli sprawdzać. Pytałem wówczas, gdzie są granice  redystrybucji? Jak mamy przekazywać w ramach sprawiedliwości społecznej przy pomocy progresji podatkowej pieniądze od tych, którzy mają więcej, do tych którzy mają mniej, to może ci, którzy mają ładniejsze żony, też będą się musieli dzielić nimi z sąsiadami? Przecież to jawna niesprawiedliwość, że ktoś ma żonę jak z żurnala, a ktoś inny nie ma. To może być jeszcze większy stres dla niektórych osobników, niż brak pieniędzy na wódkę.

Gwoli sprawiedliwości trzeba jednak przyznać, że to nie ci pokrzywdzeni przez los ludzie, którzy nie mogą mieć dzieci, wyskoczyli z pomysłem, żeby się podatnicy zrzucili na „zapładnianie pozaustrojowe”, tak samo jak nie robotnicy wymyślili komunizm. Zrobili to oczywiście w ich imieniu obrońcy „pokrzywdzonych”. W rolę bolszewików postanowili się wcielić niektórzy specjaliści od robienia skrobanek, którzy za pieniądze podatników przeistoczą się w specjalistów od zapładniania. In vitro oczywiście. No bo nie ma to jak się dorwać do publicznych pieniędzy!!! Bez względu na powód! Nieprawdaż???

Jakby był w zespole Gowina jakiś specjalista od finansów publicznych, mógłby zaproponować, żeby nie płacić zasiłków na wódkę za nic, tylko za zapładnianie nie pozaustrojowe. Na pewno byłoby taniej, niż płacić z budżetu lekarzom za to wyręczanie Pana Boga.